Aan de basis van een calamiteitenplan (ook wel veiligheidszorgplan genoemd) staat een beschrijving van gevaren en een analyse van de risico’s die de instelling bedreigen. Die risicoanalyse gaat niet alleen over bezoekers en medewerkers, maar ook over de collectie en het gebouw. Het Instituut Collectie Nederland (ICN) heeft een model ontwikkeld waarmee erfgoedinstellingen de bedreigingen en gevaren kunnen benoemen en waarderen.
risico-inventarisatie en - evaluatie
De werkplek en de werkomstandigheden van de medewerkers, betaald of vrijwillig, moeten eveneens aan bepaalde voorwaarden voldoen. Om na te gaan welke risico’s de medewerkers of de instelling lopen is een risico-inventarisatie en - evaluatie (RI&E) noodzakelijk. Deze RI&E kan voor organisaties op diverse maatschappelijke terreinen gedownload worden op
www.rie.nl. Musea en andere, openbare en voor publiek toegankelijke organisaties, kunnen onder andere gebruik maken van de RI&E die is ontwikkeld voor de recreatiebranche. De RI&E verwacht van de organisatie dat een risico niet alleen benoemd wordt, maar ook dat er maatregelen getroffen worden om het risico te beperken. Het eventueel voortbestaan van het zogenaamde restrisico is vervolgens een bewuste keus van de instelling.
verzekeren is niet genoeg
Nog te vaak denkt men dat met het afsluiten van verzekeringen tegen bijvoorbeeld aansprakelijkheid, diefstal, beschadiging of ongevallen de instelling beter beschermd is tegen risico’s. Dat is niet zo. Een verzekering vergoedt de schade, nadat het incident al heeft plaatsgevonden, en voorkomt daarmee in het gunstigste geval financiële schade door aansprakelijkheid. Als dat door nalatigheid van de verzekerde is veroorzaakt, dan kan het zelfs zijn dat de instelling zich niet heeft gehouden aan de polisvoorwaarden.
Terug naar boven